W trakcie badan klinicznych obserwowano 3 rodzaje objawów. Objawy ogólne w postaci zaburzonego apetytu i pragnienia oraz zmianę temperamentu w postaci apatii i osowiałości. Ich przebieg i czas występowania był typowy dla stresu pourazowego i bolesności związanych z zabiegami operacyjnymi u zwierząt. W dynamice zmian tych objawów nie notowano różnic między grupami, choć w grupie PST trwały one najkrócej. Można zatem stwierdzić, że użyty biomateriał w postaci rurek z polilaktydu jak również terapia PST nie wpłynęły w sposób istotny łagodząco na stan ogólny zwierząt po zabiegu. Drugim rodzajem objawów były objawy związane z dysfunkcją układu ruchu: kulawizna i dysfunkcja w obarczaniu kończyny. Z uzyskanych obserwacji wynika, że terapia PST w początkowym okresie 4 – 5 zabiegów nie wpływa w sposób pozytywny na przebieg gojenia, a ma tendencje do nasilania objawów. W pierwszym okresie 4 – 5 sesji terapeutycznych obserwowano bowiem większe nasilenie objawów w grupie PST w porównaniu do grupy Kontrolnej i doświadczalnej PCL. W drugim okresie obserwowano znaczący pozytywny wpływ terapii PST. Pozytywny wpływ terapii PST obserwowano od 4 – 6 sesji. Zaznacza się przy tym ,że terapia PST od 6 dnia pozwoliła na znaczne skrócenie okresu gojenia i zmniejszenie stopnia zaawansowania zmian klinicznych oraz szybszy powrót uszkodzonej kończyny do pełnej sprawności. Trzeci rodzaj objawów wiąże się ze sposobem i przebiegiem gojenia rany pooperacyjnej. Na podstawie uzyskanych wyników nie ma możliwości określenia, czy użyty biomateriał i/lub terapia PST wpływją na sposób i przebieg gojenia rany pooperacyjnej. Uzyskane wyniki, w których objawy zapalne w okolicy rany wystąpiły wyłącznie w grupie kontrolnej tj. u zwierząt operowanych zgodnie z harmonogramem badań w pierwszej kolejności pozwalają jedynie na stwierdzenie że operowana grupa zwierząt była jednolitą grupą doświadczalną oraz że zespół operacyjny wykazywał się dużą wprawą manualną. 

Wnioski.

W obserwacji klinicznej in vivo potwierdzono biozgodność zastosowanego materiału i wstępnie hipotezę co do przydatności rurek z polilaktydu w leczeniu zerwania więzadła krzyżowego przedniego kolana. Ty, samym potwierdzono przydatność materiału do leczenia ortopedycznego w układzie kość - więzadło. Użyty biomateriał w postaci rurek z polilaktydu nie miał bowiem wpływu na przebieg gojenia i rehabilitacji po urazie. Przydatność użytego materiału należy potwierdzić badaniami histopatologicznymi i wytrzymałościowymi zrekonstruowanego więzadła zgodnie z przyjętym harmonogramem.Terapia PST u owiec ze rekonstruowanym więzadłem przednim kolana oraz wprowadzonymi rurkami PCL pozwala na istotne skrócenie czasu gojenia i obniżenie stopnia dysfunkcji operowanego kolana.